Wirtualny home staging cena i granica, której nie wolno przekroczyć

Po co w ogóle meblować zdjęcie

Puste wnętrze jest nieczytelne. Bez punktu odniesienia trudno ocenić, czy w pokoju zmieści się podwójne łóżko i szafa, a jeszcze trudniej wyobrazić sobie, jak wygląda strefa dzienna. Meble w kadrze są skalą, nie dekoracją.

Drugi powód jest praktyczny: mieszkania w stanie deweloperskim wyglądają na zdjęciach identycznie. Białe ściany, wylewka i okno. Cyfrowa aranżacja różnicuje ofertę i pokazuje jeden z możliwych układów.

Ile kosztuje wirtualny home staging

Wirtualny home staging (po angielsku virtual staging) kosztuje w Polsce od kilkudziesięciu groszy do kilku złotych za zdjęcie, gdy robisz go sam w narzędziu AI, na przykład 1 zł za zdjęcie w modelu przedpłaconym bez abonamentu. Pakiet przygotowany przez studio, z planem mieszkania 2D i wizualizacjami 3D pokazującymi możliwe ustawienie mebli, to według jawnego cennika jednego z trójmiejskich studiów od 1999 zł brutto. Fizyczny home staging całego mieszkania kosztuje w tym czasie kilka tysięcy złotych.

Ta rozpiętość myli, bo w obu przypadkach płacisz za co innego. Narzędzie AI mebluje zdjęcie, które mu dasz, i nie poprawi kadru zrobionego krzywo, ciasno albo pod światło. Studio sprzedaje projekt: układ pomieszczeń, dobór mebli do metrażu i spójny styl w całym ogłoszeniu. W obu wariantach największy wpływ na efekt ma zdjęcie bazowe, czyli sesja pustego mieszkania z kadrami ustawionymi pod aranżację. Taka sesja kosztuje u fotografów z jawnym cennikiem od około 250 zł netto za 10 kadrów, a pełne zestawienie stawek jest w naszym cenniku fotografii nieruchomości.

Najrozsądniejszy układ dla mieszkania w stanie deweloperskim albo pustego po wyprowadzce: jedna sesja z kadrami przygotowanymi pod aranżację, trzy do pięciu zaaranżowanych ujęć najważniejszych pomieszczeń (salon z aneksem, sypialnia, ewentualnie pokój dziecięcy) i obok nich wersje puste tych samych kadrów. W kreatorze obok zaznacz zakres home staging, a fotograf od razu zaplanuje kadry pod meble.

Granica, której nie wolno przekroczyć

Wirtualny home staging może dodać meble i wystrój. Nie może zmieniać tego, co jest przedmiotem transakcji: nie usuwa się rys na ścianie, nie prostuje krzywej podłogi, nie zamyka wizualnie widoku na sąsiednią ścianę i nie dorysowuje okna, którego nie ma.

Każde zdjęcie po cyfrowej aranżacji powinno być oznaczone w ogłoszeniu, na przykład podpisem „wizualizacja aranżacji". Portale ogłoszeniowe coraz częściej tego wymagają, a niezależnie od wymogów jest to po prostu warunek uczciwej oferty.

Praktyczna wskazówka: obok wersji zaaranżowanej publikuj wersję pustą tego samego kadru. Pokazujesz wtedy i potencjał, i stan faktyczny, a osoba oglądająca nie ma poczucia, że coś jej podstawiono.

Czego potrzebuje wykonawca, żeby to dobrze wyszło

Kadr musi być zrobiony z myślą o aranżacji: pełna głębia pomieszczenia, prosta perspektywa, dobrze widoczna podłoga i całe ściany. Zdjęcie zrobione pod kątem albo zbyt ciasne nie nadaje się do umeblowania, bo meble nie będą siedziały w perspektywie.

Dlatego jeśli planujesz staging cyfrowy, powiedz o tym przed sesją, a nie po. Fotograf ustawi wtedy kadry inaczej. Kreator na tej stronie dopisuje do planu kadrów osobną pozycję na ujęcia przygotowane pod aranżację.

Kiedy lepiej wybrać aranżację fizyczną

Przy nieruchomościach z górnej półki, gdzie oględziny są częścią procesu sprzedaży, wersja cyfrowa nie wystarczy: osoba, która wejdzie do pustego apartamentu po obejrzeniu urządzonych zdjęć, poczuje rozczarowanie.

Fizyczny home staging ma też sens tam, gdzie mieszkanie jest umeblowane, ale źle: wtedy problemem nie jest brak mebli, tylko ich nadmiar i przypadkowość, a tego cyfrowa aranżacja nie naprawi.