Fotograf nieruchomości Poznań

Jeżyce, Wilda, Łazarz: kamienica jako standard

Śródmiejskie dzielnice Poznania to gęsta zabudowa kamieniczna z końca dziewiętnastego i początku dwudziestego wieku. Typowe mieszkanie ma wysoki sufit, jedno duże okno na pokój i długi, ciemny przedpokój.

Fotografowanie takiego układu wymaga świadomej decyzji: przedpokój pokazujemy jako połączenie między pomieszczeniami, a nie jako osobne wnętrze. Inaczej w galerii lądują dwa identyczne zdjęcia korytarza, które nikomu nic nie mówią.

Małe metraże: mniej kadrów, lepiej ułożonych

Przy mieszkaniu do pięćdziesięciu metrów dobra galeria ma zwykle od dziesięciu do czternastu zdjęć i pokazuje każde pomieszczenie z dwóch przekątnych plus dwa albo trzy detale. Więcej zdjęć nie zwiększa liczby zapytań, tylko rozmywa wrażenie.

Kreator zapytania liczy plan kadrów wprost z metrażu, więc przy czterdziestu dwóch metrach nie zaproponuje dwudziestu pięciu ujęć. To jest cała różnica między planem a strzelaniem na oślep.

Nowe osiedla: Naramowice, Grunwald, Podolany

W nowych inwestycjach pojawia się regularnie ten sam atut: balkon albo ogródek na parterze. To element, który sprzedaje mieszkanie i który prawie zawsze wypada z zapytania, bo myśli się o nim jako o czymś poza mieszkaniem.

Wpisz go do zakresu, a znajdzie się w planie kadrów. To jedna pozycja, która potrafi zmienić pierwsze wrażenie z galerii.

Dron i pora roku

Ławica leży blisko centrum, więc strefa kontrolowana obejmuje spory kawałek Poznania, w tym Grunwald i Jeżyce. Nad Naramowicami, Antoninkiem czy Szczepankowem lot jest zwykle prostszy.

Od listopada do lutego zieleń znika, a osiedlowa infrastruktura wygląda surowo. Jeśli osiedle ma zielony dziedziniec, kadr z powietrza ma sens dopiero od kwietnia.